“All’s well that ends well” is een bekend gezegde en tevens een komedie van William Shakespeare. Een komedie werd de confrontatie met Terheijden gisteren niet, de betekenis (eind goed, al goed) kwam gelukkig wel uit. We wonnen, met 2-1, en dat was voldoende om ons te handhaven, temeer daar ook TSC gisteren won (3-5 bij BSC), zodat het maar weer eens duidelijk werd dat niet alle teams op dezelfde manier met het begrip “sportieve plicht” omgaan, met IFC en BSC de laatste twee wedstrijden als negatieve exponenten.
Maar goed, gelukkig voor ons dus zonder al te negatieve gevolgen. Toch was het nog even billenknijpen. Tegenstander Terheijden had slechts 11 fitte spelers tot haar beschikking, maar kwam dankzij een door ons veroorzaakte penalty wel op 0-1, en dat betekende op dat moment dus dat we virtueel gedegradeerd waren (ik ga er gemakshalve maar even van uit dat TSC op dat moment al leidde bij BSC). Niet al te lang hierna lukte één van onze aanvalsopzetten, die tot dan toe voornamelijk veel te rommelig en doorzichtig waren geweest, eindelijk wel en de fraai alleen voor de keeper gezette Joris (B.) werd een niet te missen buitenkansje geboden, en de gelijkmaker was nog voor de rust daar. Na de rust kwam Terheijden nog maar sporadisch uit de verdedigende stellingen en was het eigenlijk wachten op de genadeklap, die er zo halverwege de tweede helft dankzij een net zo fraaie als droge knal van de mee opgerukte Mark (de P.) ook kwam, die ook gisteren maar weer eens bewees hoe verschrikkelijk belangrijk hij is voor ons team, dit overigens zonder dat ik anderen hiermee tekort wil doen. Terheijden drong hierna wel iets meer aan, maar verder dan een schot op de lat boven invaller-keeper Maikel (die niet al te veel te doen kreeg, maar dit naar behoren deed) kwam het niet. De wedstrijd werd vlak voor tijd helaas nog ontsierd door een opstootje met een rode kaart voor Joris R. tot gevolg, maar in de stand kwam geen verandering meer, zodat we onder de toeziende ogen van Joep (wederom bij de selectie van één), de beide extern adviseurs JPvdB en @J, alsmede sympathisanten Olaf (die hiermee naar eigen zeggen de Danny de Klerk Trofee opeiste), Sjoerd en de Raad (de geblesseerde Ad was toen al vertrokken naar NAC) het vege lijf wisten te redden. Een al met al toch wel teleurstellend seizoen werd hiermee dus toch nog met een happy ending afgesloten, en we moeten tijdens het komende tripje naar Brighton alles maar eens op een rijtje gaan zetten en onder het genot van de nodige pints (lager dan wel bitter of Guiness) grondig gaan analyseren; hopelijk tot dan!

21 augustus:            Baronie 4 – Veerse Boys 3  (beker)  4-2
28 augustus:            PCP 2 – Baronie 4 (beker)             2-1
01 september:         Baronie 4 – DIA 3 (beker)             1-2
04 september:         Baronie 4 -EBOH 3                       3-1
11 september:         BSC 7 – Baronie 4                         4-2
18 september:         Baronie 4 – SAB 3                        1-2
25 september:         TSC 4 – Baronie 4                        3-3
02 oktober:             Dubbeldam 3 – Baronie 4               9-1
09 oktober:              Baronie 4 – DSE 3                         0-2
16 oktober:               IFC 3 – Baronie 4                          5-0
30 oktober:             Baronie 4 – Beek Vooruit 3           1-4
06 november:         Internos 4 – Baronie 4                    1-1
13 november:          Baronie 4 -JEKA 6                       0-2
20 november:          Terheijden 4 – Baronie 4                0-3
04 december:          EBOH 3 – Baronie 4                      2-0
11 december:           Baronie 4 – BSC 7                       3-3
26 februari:            SAB 3 – Baronie 4                         4-2
04 maart:               Baronie 4 – Dubbeldam 3               2-1
11 maart:               DSE 3 – Baronie 4                         4-0
18 maart:               Baronie 4 – TSC 4                         4-1
25 maart:               Baronie 4 – IFC 3                          0-2
01 april:               Beek Vooruit 3 – Baronie 4              4-0
15 april:                Baronie 4 – Internos 4                    1-3
29 april:               JEKA 6 – Baronie 4                         1-3
06 mei:                 Baronie 4 – Terheijden 4                  2-1

Zoals verwacht blijft de strijd tegen degradatie tot en met de laatste speeldag onbeslist. Zelf moesten we op bezoek bij JEKA, waartegen we thuis nog een redelijk kansloze 0-2 nederlaag leden. Ook nu was het eerste kwartier van onze kant niet om aan te zien. Er viel onder het toeziend oog van extern adviseur JPvdB weinig lijn in ons spel te ontdekken, alles en iedereen liep te zoeken en kris-kras door elkaar heen, en JEKA was in die fase dan ook duidelijk de bovenliggende partij. Maar zie, na dit kwartier: we waren dit zonder tegengoals doorgekomen, en plots was daar Jos, die als een duveltje uit een doosje de 0-1 aantekende; op dat moment weliswaar tegen de verhouding in, maar ja, wie maalt daar om. Het leek wel of de goal van Jos datgene was wat we nodig hadden, want daarna was de concentratie ineens weer daar.  Iedereen wist weer wat hem te doen stond, en niet lang daarna werd het zowaar 0-2, toen Jorg oog-in-oog met de keeper in tegenstelling tot menige wedstrijd daarvoor dit keer niet faalde. Met 0-2 werd ook de rust bereikt.
Niet al te lang na de rust nam onze voorsprong een sprookjesachtige afmeting aan toen weer Jorg, optimaal profiterend van de ruimte die hij ineens kreeg nadat Bertie voor een aantal JEKA-verdedigers prima als bliksemafleider had gefungeerd, vanaf een dikke 25 meter een ziedend schot losliet dat de JEKA-goalie veel en veel te machtig was: 0-3, en de “Vorentscheidung” leek daar.  Baronie 4 zou echter Baronie 4 niet zijn als men toch nog niet een defensief steekje zou laten vallen, waardoor JEKA met de 1-3 iets terug kon doen. Vanaf dat moment kwamen we er in aanvallend opzicht eigenlijk niet meer aan te pas en werden we tot ver op de eigen helft teruggedrongen. Toch hield de defensie onder leiding van de wederom soevereine Mark de Pooter stand, en als er zich al kansen voordeden was daar altijd nog Joep, die ons er met een aantal prima reddingen doorheen sleepte. 1-3 was het, 1-3 bleef het, en nu was het wachten op de uitslag van TSC-IFC. Puntenverlies van TSC zou betekenen dat we definitief veilig zijn, maar helaas: vraag me niet hoe het kan, maar ook TSC sleepte (met 1-0) de volle buit binnen, zodat we toch nog moeten wachten tot de laatste speeldag als wij Terheijden ontvangen, en TSC op bezoek moet bij BSC. Gezien onze voorsprong van 2 punten en een 9 goals gunstiger doelsaldo zou een gelijkspel al kunnen volstaan, al denk ik niet dat het verstandig is met deze instelling de wedstrijd in te gaan…

Het zal vermoedelijk tot de allerlaatste competitieronde billenknijpen blijven in onze strijd tegen degradatie. Ook gisteren wisten we het niet te bolwerken tegen Internos, dat op het moment van de aftrap slechts twee punten meer dan wij had verzameld. Zo apathisch als we tegen Beek Vooruit acteerden was het gisteren gelukkig niet, en bij vlagen lieten we zien dat we er toch wel voor wilden gaan, maar helaas werden deze vlagen toch iets te vaak afgewisseld door momenten dat we teveel “inkakten”. En over de gehele wedstrijd genomen was Internos toch net iets scherper, feller in de duels en combineerde het ook gewoon beter. Maar toch, tijdens één van de eerste van onze, laat ik het maar noemen, positieve vlagen kwamen we dankzij een fraai lobje van Joris 2 (of B., zo u wilt) op voorsprong, en dat was natuurlijk een fraaie opsteker. Maar al te lang konden we hier helaas niet van genieten, omdat nauwelijks twee minuten later balverlies in onze defensie een Internos-aanvaller een nauwelijks te missen kans bood, en dat deed-ie dan ook niet: 1-1, tevens de ruststand.
Na de rust min of meer hetzelfde spelbeeld. We werden voornamelijk tot ver op de eigen helft teruggedrukt, al hield onze defensie vooralsnog kranig stand en hadden we daar zelfs een keer de paal en de rug van Joep (één speelde al op zaterdag, dus hij kon weer een keer meedoen) voor nodig. Zelf waren we ook niet geheel ongevaarlijk, maar de sporadische mogelijkheden die we kregen werden helaas veel te doorzichtig uitgespeeld. Zes minuten voor tijd was het dan toch over en uit. Een Internos-aanvaller kon tot aan de zestien oprukken en werd onvoldoende gestuit, zodat hij min of meer ongehinderd kon uithalen. Zijn droge knal plofte onhoudbaar tegen de binnenkant van het netje aan de linkerkant van het doel naast Joep, en de terechte 1-2 was daar. Op dat moment waren we al meer bezig met consolideren dan met opbouwen, en waren dus niet meer bij machte het tij te keren;  de 1-3 die vlak hierna ook nog viel had dan ook nog louter statistische waarde.
We moeten reëel zijn: in deze klasse zijn alleen TSC en het huidige Terheijden minder dan wij, en omdat het “oude” Terheijden al de nodige punten pakte blijven alleen de Oosterhouters (gisteren 0-1 verlies thuis tegen EBOH) met twee punten minder dan wij nog over in de strijd tegen degradatie. Op papier hebben wij met JEKA uit en Terheijden thuis het makkelijkste programma (TSC  krijgt IFC nog op bezoek en moet nog naar BSC), maar het lijkt me toch het handigste gewoon zelf twee keer te winnen…